W Podkarpackim Centrum Edukacji Nauczycieli Oddział w Przemyślu – dyrektorzy oraz nauczyciele przedszkoli i edukacji wczesnoszkolnej mieli niebywałą okazję do bezpośredniego spotkania się z Panią Dorotą Dziamską – ekspertem MEN i autorką najnowszej podstawy programowej wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej (Rozporządzenie MEN, 14.02.2017 r.) i wspólne zastanowienie się jakie jest jej rzeczywiste znaczenie dla praktyki nauczyciela przedszkola i klas I –III.
W założeniu Pani Elżbiety Komarnickiej konsultanta PCEN, także eksperta MEN ds. wdrażania podstawy programowej z wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej, dyrektorzy i nauczyciele ciągle potrzebują wsparcia w zakresie wdrażania i realizacji nowej podstawy programowej na tym etapie rozwojowym dziecka. Organizacja właściwych warunków edukacji dzieci często napotyka wiele trudności, wynikających z jednej strony ze złożonych, głównie administracyjnych i organizacyjnych, realiów praktyki przedszkolno-szkolnej, a z drugiej strony z utrwalonych sposobów pracy nauczycieli, nieadekwatnych do możliwości psychofizycznych i potrzeb rozwojowych współczesnych dzieci.
Dlatego też troska i dbałość o wartościowy, całościowy rozwój każdego dziecka, przyświecała dwóm konferencjom, które w dniu 27.02.2019 r. otwierał Pan Zbigniew Hamielec, wicedyrektor PCEN ds. Oddziału w Przemyślu. Główny temat konferencji „Funkcje podstawy programowej i jej rzeczywiste znaczenie dla praktyki nauczyciela przedszkola i klas I -III.” został przybliżony uczestnikom w bardzo obrazowy i praktyczny sposób.
Pani Dorota Dziamska dała wiele ważnych wskazówek metodycznych, które wynikają właśnie z troski i dbałości o dobro dziecka i jego całościowy rozwój w przedszkolu i szkole. W swoim wystąpieniu wskazała, by zgodnie z wytycznymi z podstawy programowej, podjąć wysiłek i zrezygnować z wielu rozwiązań organizacyjnych, administracyjno-biurokratycznych a także metodycznych, które nie sprzyjają kształceniu zintegrowanemu i tak naprawdę zaburzają wspieranie całościowego rozwoju dziecka. W swoim komentarzu autorka podstawy programowej wyraźnie podkreśliła, że „podstawowym założeniem koncepcji kształcenia zintegrowanego jest konieczność wieloaspektowej, wielokierunkowej aktywizacji dziecka, potrzeba stałego diagnozowania osiągnięć rozwojowych, wspieranie funkcji stymulujących rozwój, i jednocześnie odrzucenie funkcji selektywnych. Podstawą konstrukcji nowej podstawy programowej dla wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej jest koncepcja kształcenia zintegrowanego, oparta na odkrytych i zdefiniowanych przez prof. Ryszarda Więckowskiego naturalnych strategiach uczenia się dziecka. 
Nauczyciel tak powinien organizować sytuacje edukacyjne, aby uczniowie podejmowali się różnorodnych czynności rozwijających przede wszystkim ich aktywność percepcyjno-innowacyjną. Proces uczenia winien być oparty jest na różnych formach aktywności uczniów (integracja czynnościowa), oddziaływać na wszystkie sfery osobowości uczniów (integracja psychiczna) oraz zakładać integrowanie różnych strategii oraz metod uczenia się (integracja metodyczna). Wynikiem wielokierunkowej aktywności dzieci staje się wiedza o charakterze zintegrowanym (integracja treściowa).” Pani Dorota Dziamska przekonywała uczestników konferencji, że celem pracy nauczycieli nie jest realizacja podstawy programowej lecz wsparcie całościowego rozwoju dziecka. Najważniejsze jest więc, by dziecko w sposób aktywny odkrywało własne możliwości oraz sens działania.
Jak więc odejść od tych praktyk przedszkolno-szkolnych, które utrudniają dziecku harmonijny i prawidłowy rozwój?
W podsumowaniu wszyscy zgodzili się, że jest to bardzo złożone wyzwanie, z którym powinni zmierzyć się nie tylko nauczyciele i dyrektorzy. Potrzebne są pilne rozwiązania systemowe w zakresie doskonalenia i statusu zawodowego nauczycieli, roli dyrektora i organizacji pracy przedszkoli i szkół, kształtowania świadomości społecznej, w tym rodziców, wartościowego przekazu medialnego na temat edukacji itp.
Uczestnicy konferencji mieli też okazję do zapoznania się z interesującą ofertą Teatru Kokon, który prezentuje bardzo wartościowe edukacyjnie i wychowawczo spektakle dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Dwoje młodych aktorów, w przepięknej, bajkowej scenografii pomaga dzieciom znajdować odpowiedzi na trudne pytania dotyczące problemów współczesnego świata.
